استاد انقدر صداش یواشه، که حتی voice ای که از روی میز خودش هم گرفته شده ، هیچ صدای واضحی رو ضبط نکرده، فقط خش و خش بچه هاس! 

عملا یه جوری درس رو توضیح میداد انگار بخواد واسه یه نفر بغل دستش به فاصله نیم متری توضیح بده. 

دیگه بچه ها از صدای این استاد چه جوری جزوه نوشتند ،خدا داند! 

بعد جالب تر این که هر سه استاد این گروه ،صداشون از ته چاه میاد. 

احتمالا توی راه روی گروه تغذیه براشون نوشتن مواظب تارهای صوتی ات باش گل من ☺

به یکیشون گفتیم چرا استاد ؟! کلاس در سکوت مطلقه و صدای شما به بچه های جلو هم نمیرسه !

گفت من از 8 صبح تا 6 عصر کلاس دارم نمی تونم پدر تارهای صوتیم رو به خاطر کلاسها دربیارم .


بعد اینکه روایاتی از سال بالایی ها هست که عصبانیت شون از گوش نکردن بچه ها سر کلاسها رو ،توی امتحان و نمره دادن نشون میدن😌


خداوندا رحمی بکن!